تبلیغات
egalaxy - پایان غم انگیز ستاره ی مادر

پایان غم انگیز ستاره ی مادر

نویسنده :niloofar s
تاریخ:چهارشنبه 9 دی 1394-03:19 ب.ظ

خورشید در حدود 150 میلیون کیلومتر از ما فاصله دارد، اما این فاصله به اندازه ی کافی دور نیست تا زمین را در برابر فجایعی که در زمان مرگ آن روی می دهند، مصون بدارد. زمانی که خورشید 100 برابر تابناک تر از امروز خواهد بود. 
4.5 میلیارد سال از زادروز تولد آن می گذرد. دوران نوزادی پر آشوب و نامنظمی داشته و دیوانه وار به دور خود می چرخیده است. تا اینکه گذر زمان تک ستاره ی زندگی بخش کل کیهان را آرامتر کرد. زندگی او مانند دیگر اختران فروزان به همجوشی هیدروژن وابسته است. فرآیندی که در طی آن سوخت هیدروژن ستاره به هلیوم تبدیل می شود. اما سرانجام ذخایر هیدروژن به پایان خواهند رسید و در آن روز سیاه مرگ خورشید نزدیک خواهد شد. مرگی که بسیار درد آور و طولانی است و خورشید برای بقا دست و پا خواهد زد و هر چه در توان دارد به کار خواهد گرفت تا آن را به تعویق بیندازد، اما از سرنوشت راه گریزی نیست. طبق محاسبات انجام گرفته بر اساس نرخ همجوشی، جرم اولیه، تابناکی و امواج صوتی منتشره از خورشید، زمان پایان یافتن زندگی پر فراز و نشیب آن تعیین شده است. بر اساس نتایج به دست آمده خورشید در زمان میان سالی خود به سر می برد و حداکثر تا 12 میلیارد سالگی به زندگی ادامه خواهد داد.

به ادامه ی مطلب مراجعه فرمایید.

به منظور پیش بینی حوادثی که در زمان جان دادن خورشید اتفاق می افتند، تنها کافی است که به مرگ دیگر ستارگان پیر با اندازه ی متوسط بنگریم. ستارگانی که زمانی طویل نور و انرژی را به صورت پایدار ساطع می کردند و سرانجام با پایان یافتن سوختشان در نابودی و نیستی فرو رفتند.
تابناکی خورشید از زمان تولد خود %30 بیشتر شده و هر چه پیرتر می شود درخشان تر می گردد. تا جایی که %20 گرمایش کنونی جهان را می توان به افزایش فعالیت های خورشیدی وابسته دانست. تا 1 میلیارد سال دیگر، تابناکی خورشید %10 بیشتر از امروزه خواهد بود و دمای زمین 40 درجه افزایش خواهد یافت. به طوری که دیگر برای حیات مکان مناسبی نخواهد بود. این بدان معناست که حتی قبل از اینکه خورشید به ناپایداری خود نزدیک شود، ما باید به فکر کوچ کردن از زمین و فرار به سکونتگاهی دورتر و البته سردتر مانند سیاره ی مریخ و سپس اقمار مشتری و زحل باشیم.
زمانی که خورشید به جشن تولد 10 میلیارد سالگی اش نزدیک می گردد، سوخت هیدروژن در هسته ی آن تمام می شود و این آغاز پایان ستاره ی ماست. در این زمان، خورشید شروع به رمبیدن به درون خودش می کند. در حالی که همجوشی درون هسته متوقف می شود، پوسته ی اطراف آن با سرعت بیشتری به سمت بیرون حرکت می کند و لایه های بیرونی به سمت خارج منبسط می شوند. در نتیجه ی کوچک تر شدن هسته و انبساط پوسته ی بیرونی آن، خورشید بزرگ تر و درخشان تر می شود. به دلیل اینکه در لایه های بیرونی هنوز مقادیری هیدروژن باقی مانده، همجوشی هیدروژن در خارج هسته ادامه می یابد. در این زمان تابناکی ستاره تا 100 برابر و اندازه اش 20 تا 30 برابر افزایش می یابد و در نتیجه ستاره به یک غول سرخ تبدیل می گردد.
در هسته ی این غول بزرگ، که با وسیع تر شدن سطح آن، گرمای بیشتری را از سطح خود از دست داده و در نتیجه خنک تر و قرمز تر دیده می شود، مقادیر زیادی هلیوم سنگین تجمع پیدا می کند. با انبساط غول سرخ، هیدروژن بیشتری در لایه ی در برگیرنده ی هسته به هلیوم تبدیل شده و در نتیجه هسته بیشتر در خود می رمبد و داغ تر می شود. تا آنجا که دمای هسته آنقدر زیاد می شود که در یک جرقه ی بزرگ، هلیوم را مشتعل کرده و شروع به سوزاندن آن می کند. فرآیندی که  به مدت چند ده میلیون سال ادامه می یابد و به تولید کربن و اکسیژن در هسته منجر می شود. 
در مرحله ی بعد، هلیوم موجود در هسته نیز به پایان می رسد و چه فاجعه ای بدتر از آن؟!!! با وجود این هنوز در پوسته ی این غول سرخ، هلیوم وجود دارد و به کربن و اکسیژن تبدیل می شود که به هسته فرستاده می شوند. هم چنین در بیرونی ترین لایه نیز، هنوز هیدروژن به هلیوم تبدیل می گردد و خورشید باز هم منبسط می گردد. 
در این زمان است که خورشید آنقدر بزرگ شده که به مدار زمین می رسد. اما سوال اساسی اینجاست که آیا زمین نیز مانند تیر و ناهید توسط خورشید در بر گرفته شده و به بخار تبدیل می گردد یا اینکه در یک حرکت مارپیچی از چنگ آن می گریزد؟ در اینجا همه چیز به شانس و اقبال بستگی دارد. اگر بادهای خورشیدی که به طور پیوسته مواد را از لایه های بیرونی خورشید جدا می کنند و به فضای بین سیاره ای پرت می کنند، بتوانندتا آن زمان  بیش از %20 جرم خورشید را از او بگیرند، احتمالا جاذبه ی خورشید ضعیف تر از آن شود که بتواند زمین را در مدار خود نگاه دارد. امکان چنین کاهش وزن زیادی به دلیل سست شدن پیوندهای لایه های بیرونی وجود دارد. اما عوامل دیگری مانند جرم سیاره نیز تأثیر گذار هستند. اما متاسفانه زمین بیش از اندازه لاغر و نحیف است که  اندازه ی آن بتواند تأثیر مثبتی در این قضیه بگذارد . با این حال می توان امید داشت که همه چیز به خوبی پیش برود. اما زمان است که ثابت می کند زمین موفق خواهد بود یا نه. در هر حال، تنها نیست و ماه چه در مرگ و چه در ادامه ی زندگی در کنار آن می ماند.
در اواخر فاز غول سرخ، خورشید به سرعت بزرگ تر و درخشان تر می گردد و تا مدار مشتری و یا حتی زحل می رسد و همزمان بیشتر اتمسفر خارجی اش را از دست می دهد. بدین ترتیب انرژی خورشید و نرخ واکنش هسته ای کاهش یافته و هسته ی آن کوچک تر، داغ تر و آبی تر می گردد. سرانجام پس از اینکه خورشید به اندازه ی کافی جرم از دست داد، واکنش ها به طور کامل متوقف می شوند و خورشید با اتمام کامل سوختش منقبض می شود.
خورشید بر خلاف ستارگان بزرگ جثه در یک انفجار بسیار بزرگ نابود نمی شود، بلکه مرگی آهسته و طولانی دارد. در آخرین مرحله، کره ی گازی درخشان لایه های بیرونی که اکنون سحابی سیاره ای نامیده می شود، کاملا از هسته دور شده و تنها چیزی که باقی می ماند خاکستری سفید داغ و درخشان به صورت یک کوتوله ی سفید با ابعادی به اندازه ی زمین و وزنی در حدود نصف وزن کنونی خورشید است.
ستاره ی درخشان ما که روزگاری نامیرا به نظر می رسید، اکنون هیچ گرمایی تولید نمی کند، بلکه تمام انرژی ذخیره شده در زمان زندگی خود را  آرام و آهسته استفاده می کند. بدین صورت خورشید برای میلیاردها یا شاید تریلیاردها سال گرمای خود را حفظ می کند، اما به مرور سردتر و تاریک تر می گردد. تا اینکه روزی سرانجام از نظرها پنهان شده و به یک کوتوله ی سیاه (ستاره ی تاریک) تبدیل می گردد. این ستاره ی مرده تقریبا برای همیشه همانجا باقی می ماند، بدون اینکه کسی از گذشته ی پر افتخار او اطلاعی داشته باشد. تنها ستاره ای که به طور قطع از حیات پشتیبانی می کرده است، سرانجام در گور خود آرام خواهد گرفت. دقیقا همانطور که در قرآن مجید بیان شده است « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ» .




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
The
شنبه 19 دی 1394 02:42 ب.ظ
خیلی قوه تخیلم خوب نیست!!!
The
دوشنبه 14 دی 1394 03:42 ق.ظ
من به شخصه دوست دارم تا یه جاهایی از این تحولات را ببینم ولی احتمال 99 درصد نمیتونم پس من هم پایان غم انگیزی دارم!
پاسخ niloofar s : اما با قوه ی تخیل میشه حداقل تصورش کرد
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.