تبلیغات
egalaxy - مسئولیت اخلاقی بشر در قبال اسارت حیوانات و نابودی زیستگاه آنها

مسئولیت اخلاقی بشر در قبال اسارت حیوانات و نابودی زیستگاه آنها

نویسنده :niloofar s
تاریخ:دوشنبه 11 مرداد 1395-10:23 ق.ظ

ما در حال تغییر گونه های جانوری هستیم، چه با اسارت، چه اهلی کردن و چه تغییر زیستگاه آنها. جانوران با پیدایش انسان در این سیاره، مسیر تکاملی کاملا مستقلی را می پیمایند. مسیری که گویا به ناکجا آباد می رسد. گونه ی انسان به طور مستقیم و غیر مستقیم بر روی سایر موجودات تاثیرات شگرف می گذارد که می توان به انقراض های بی مورد عصر حاضر اشاره کرد. اما تنها موضوع قابل توجه مرگ و میر حیوانات نیست. اتفاقات دیگری نیز در حال وقوع است که شاید کمتر کسی به آن اشاره می کند، از جمله سبک زندگی و رفتار حیوانات. 


با اسارت حیوانات در قفس و محیط های کنترل شده، آنها به مرور مهارت هایی که در طی سالیان دراز برای بقای گونه ی خود یاد گرفته اند را فراموش می کنند و دیگر آنها را به فرزندانشان آموزش نمی دهند. این در حالی است که اگر در طبیعت زندگی می کردند این مهارت ها را ارتقا می دادند. 
برای مثال می توان به میمون ها اشاره کرد که نحوه ی به دست آوردن غذا و آدرس درختان پربار و شیوه ی زندگی در شرایط دشوار را به فرزندانشان می آموزند. اما در محیط هایی مانند باغ وحش اصلا درخت و میوه ای نیست که نیازی به تلاش برای یافتن آنها باشد.
به عنوان مثال دیگر می توان دلفین ها را نام برد که دارای زندگی اجتماعی پیشرفته و هوش فوق العاده هستند. اما انسان با اسارت و استفاده از آنها در نمایش های پربیننده به طور کلی نحوه ی زندگی آنها را عوض کرده و به شکلی که خود می پسندد در می آورد. علاوه بر این تغذیه با گوشت مرده و عدم امکان شکار تازه و مهاجرت باعث بروز افسردگی و مشکلات روحی در دلفین ها می شود. همان طور که انسان در زندان دچار مشکلات روحی می شود، دلفین هایی که تمام آب های آزاد را زیر پای خود داشته اند، اکنون که در محیطی کوچک مجبور به زندگی می شوند دچار استرس می گردند. 
علاوه بر این، حیواناتی که در قفس پرورش می یابند از گونه های مشابه خود در حیات وحش ضعیف تر هستند و اگر در طبیعت رها شوند قدرت بقای کمتری دارند. بدین ترتیب می توان ادعا کرد که به تدریج گونه ای جدید پدید می آید که از گونه ی قبلی جدا می شود و خصوصیات جسمی و رفتاری متفاوتی پیدا خواهد کرد که با گونه ی آزاد خود متفاوت می باشد. 
برای روشن شدن موضوع یک طوطی را در نظر بگیرید که پس از چندین نسل در اسارت زاده می شود. این طوطی به طور مشخص با طوطی آزاد فرق دارد. درست است که هنوز به یاد جنگل های سرسبز و متراکم و برای برقراری ارتباط با دیگر هم نوعان خود یا ترساندن دشمنان صداهای سرسام آور تولید می کند. اما به تدریج در خواهد یافت که نیازی به تولید اصوات بلند نیست، چون هیچ وقت از قفس کوچک خود فراتر نخواهد رفت و آسمان آبی را در آغوش نخواهد گرفت.
به طور کلی می توان گفت تمامی ویژگی هایی که در حیوانات مشاهده می کنید برای سازگاری با محیط زیستی است که در آن زندگی می کرده اند. با تغییر زیستگاه آنها از طبیعت آزاد و فراخ به محیط هایی محقر حق زندگی و آزادی از آنها سلب می شود و دچار تغییراتی غیر ضروری می گردند.
مسئله ی جالب این است که ما هرگز نمی توانیم بدون تاثیر بر محیط اطرافمان زندگی کنیم. اما سوال اینجاست که تصمیم داریم چه تأثیری داشته باشیم؟ مثبت یا منفی. آیا میخواهیم نژاد حیوانات را تقویت کرده و گسترش دهیم یا آنها را تضعیف و منقرض کنیم. این موضوعی بسیار حیاتی است و از لحاظ اخلاقی وظیفه ای عظیم بر دوش ما گذارده شده که تصمیم بگیریم دست روی دست بگذاریم تا تمام دنیای اطراف بر سرمان فرو ریزد یا آن را دوباره از نو بسازیم.
در انتها لازم به ذکر است که در برخی کشورها سعی شده که برای حیوانات حقوقی هرچند اندک لحاظ گردد که نیازمند همکاری مردم و آگاهی عمومی نیز می باشد. باید مقرراتی وضع گردد که حیوانات آزاد دیگر اسیر نگردند و زیستگاه های آنها تخریب نشود. هم چنین محیط زیست هایی بزرگ تر با شرایط بهتر برای حیواناتی که در اسارت زاده می شوند ایجاد شود. این زمین، فقط از آن ما نیست حتی اگر عده ای تصور کنند که این چنین است. اگر روند حاکم متوقف نشود، به زودی انسان نیز به همراه همین حیوانات منقرض می گردد و تنها وارثان زمین حشرات خواهند بود.



نوع مطلب : محیط زیست  آموزشی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.